کرمان بزرگ‌ترین استان کشور و میزبان تنها اثر طبیعی ایران در فهرست آثار میراث جهانی یونسکو است. استانی با جاذبه‌های تاریخی و طبیعی فراوان که از نظر تعداد آثار ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو در بین استان‌های ایران رکوردار است و در زمینه‌ی گردشگری پتانسیل بسیار بالایی دارد.

تاریخچه

سابقه‌ی حضور بشر در استان کرمان به هزاران سال پیش می‌رسد. حفاری‌ها و کاوش‌های صورت گرفته در منطقه‌ی جیرفت و برخی از دیگر نقاط استان، گواهی بر این مسئله است.

کرمان در تاریخ با نام‌های مختلفی همچون کارمانیا و گواشیر شناخته می‌شده است. حکومت‌های مختلفی در طول تاریخ بر این سرزمین حکمرانی کرده‌اند، اما شاید معروف‌ترین ماجرای تاریخی استان کرمان حمله‌ی آغامحمدخان قاجار به این منطقه باشد.
جغرافیا

با این که کرمان استانی بیابانی محسوب می‌شود، اما کوه‌های بلندی را در خود جای داده و جزء استان‌های مرتفع ایران است. کوه هزار با ارتفاع بیش از ۴4۰۰ متر در میان بلندترین قله‌های ایران خودنمایی می‌کند. با این حال کرمان میزبان دشت لوت هم هست که که جزء پست‌ترین دشت‌های ایران است.

کرمان همچنین استان لرزه‌خیزی است که زمین‌لرزه‌های بزرگی در سال‌های اخیر در آن رخ داده‌اند. زلزله‌ی بم در سال ۱۳۸۲ از تلخ‌ترین حوادث طبیعی کشورمان بوده است.

این استان از جنوب با هرمزگان، از غرب با استان‌های فارس و یزد و از شمال با خراسان جنوبی همسایه است. استان پهناور سیستان و بلوچستان نیز در شرقِ کرمان واقع شده است.
آب و هوا

با توجه به میانگین ارتفاع زیاد کرمان، بیشتر شهرهای این استان نسبت به شهرهای کویری دیگر مانند یزد، زاهدان یا بیرجند، هوای خنک‌تری دارند. هوای کرمان در فصل زمستان بسیار سرد است.