فارس، به عنوان چهارمین استان پهناور ایران، در جنوب کشور واقع شده است. فارس سرزمین فرهنگ، شعر و بهارنارنج است.فارس، از سده‌ی یازده پیش از میلاد مسیح محل سکونت یکی از طایفه‌های منسوب به آریایی، به نام «پارس» بوده است.

نام این استان و خلیج فارس که در سال  1352 هجری شمسی در تقسیمات کشوری ارتباطش با استان فارس قطع شد و به استان بوشهر تعلق گرفت، برگرفته از نام همین طایفه است. جغرافیا
استان فارس به مرکزیت شهر شیراز از شمال به اصفهان، از شرق به یزد، از جنوب به هرمزگان و از غرب به کهگیلویه و بوشهر محدود می‌شود. این منطقه دارای دشت‌ها و بیابان‌ها، دریاچه‌ها، کوه‌ها، دره‌ها و تنگه‌ها، رودخانه‌ها و چشمه‌های بسیاری است و مناطق کوهستانی 70 درصد از وسعت این استان را دارا هستند.
بر طبق آخرین تقسیمات کشوری در سال 1390، این استان دارای 29 شهرستان است. شیراز، مرودشت، کازرون، جهرم، لارستان و فسا، به ترتیب پرجمعیت‌ترین شهرهای استان فارس بر اساس سرشماری انجام گرفته سال 1395 هستند.
آب و هوا
استان فارس به سه ناحیه‌ی آب و هوایی کوهستانی (با زمستان‌های بسیار سرد)، ناحیه‌ی مرکزی (با زمستان‌های نسبتا معتدل و تابستان‌های گرم‌وخشک است) و ناحیه‌ی سوم با زمستان‌های معتدل و تابستان‌های بسیار گرم، تقسیم می‌شود.
اردیبهشت را بهترین زمان سفر به این استان می‌دانند؛ زمانی که عطر بهارنارنج انسان را به سر ذوق می‌آورد و گرشگران را شیفته کوچه‌باغ‌های شیراز می‌کند.
شهرهای استان فارس
استان فارس دارای شهر‌های باستانی، آثار تاریخی، دیدنی‌های طبیعی، اماکن زیارتی و باغ‌های ایرانی زیبایی است که سلیقه‌های مختلف را پوشش می‌دهد.