به هنر ساخت ظروف گلی با دست و یا چرخ، سفالگری می گویند. مرغوب ترین خاک برای تولید ظروف سفالی خاک رس است؛ که به دلیل وجود اکسید آهن در آن عمدتا به رنگ قرمز مایل به قهوه ای است.به هنر ساخت ظروف گلی با دست و یا چرخ، سفالگری می گویند. مرغوب ترین خاک برای تولید ظروف سفالی خاک رس است؛ که به دلیل وجود اکسید آهن در آن عمدتا به رنگ قرمز مایل به قهوه ای است.

در ایران سفالگری را یکی از شاخه های اصلی صنایع دستی می دانند که در هر دوره تاریخی تغییرات مختلفی را تجربه کرده است. تاریخ دقیق ساخت ظروف سفالی مشخص نیست. پژوهشگران زمان پیدایش این هنر را به هزاره پنجم تا هشتم پیش از میلاد نسبت می دهند؛ در ایران بلوچستان، کردستان و گیلان را مناطق اصلی ظهور این هنر می دانند.علاوه بر این با توجه به کشف سفال های منقوش در فلات ایران و همچنین کشف قدیمی ترین چرخ سفالگری و کوره پخت سفال در شوش می توان نتیجه گرفت که ایرانیان به نسبت سایر ملت ها در این هنر پیشرفته تر بوده اند و حتی فرضیه مخترع بودن آنان در این صنعت مطرح است. با ظهور سلسله هخامنشیان سفالگری این منطقه دارای تحولات عمیقی شد. از جمله ظروفی که در این دوره محبوب بوده است ریتون نام دارد. ریتونها ظرف هایی بودند که به شکل جانوران ساخته می شدند. در دوره اشکانیان، هنر سفالگری به عنوان هنر خاص ایرانی گسترش یافت؛ برخی بر این باورند که این هنر از طریق ایران به چین و سایر ملت ها راه یافته است. در کاوش های انجام شده در معبد آناهیتای کنگاور می توان به این نتیجه رسید که استفاده از کاسه و کوزه های سفالی در این دوران معمول بوده است سفال های این دوره با لعاب هایی به رنگ های قرمز، خاکستری، سبز و سفید بوده اند.